उसको आँखामा आफन्त प्रति कुनै आदर थिएन

 “साला बुहारी बन्नु परेको छ “

म नजिकै चउरमा बस्दै भन्यो l म छक्क परेर उसको अनुहारमा हेरें l  उ रोकिने सुरमा थिएन l 

“दाई यार, घरमा भाडा माज्दा माज्दा वाक्क भैसेकें l ”

“के भयो र भाई ?” मैले उसलाई सजिलो बनाउन सरल प्रस्न गरें l  अनि उ पोखियो l  पोखिदा खेरि उ हलुका भयो l  तर उसले मलाई निथ्रुक्क भिजायो l 

“ आज बिहान उठें l भान्छामा खाजा खान ग'को, भान्छा भरि भाँडा l भिनाजुले, दिदिले खाएर हिडेछन् l अनि चुप चाप सबै भाँडा माजें l म आए १० महिना हुन लाग्यो l आए देखि यहि चली राखेको छ l"

ssss (मौनता)

“दाई आज बुबा को तिथि l सोह्र श्राद्ध l दिदिलाई थाहा नभएको होइन l “

उ भन्दै गयो l 

“श्राद्धको दिन पनि ... अरु दिन बिहान बेलुका यस्तै हो l “

दिदि भिनाजु अस्ट्रेलियामा भएको कारण उ पनि यतै आएको रहेछ l खानी बस्नी समस्या नहुने, काम खोज्न पनि सजिलो हुने l यो सबै कुरा उसले सोचे जस्तै भयो l खान बास्न को लागि सोच्नै परेन l तर अब उसलाई लागेको छ कि उसले आफन्त गुमाई सकेको रहेछ l

 “ म आएको चार महिना काम थिएन l दिदिले खर्च छ, छैन एक पटक सोधिन l एक दिन पैसा थिएन, मैले पैसा सक्किएको छ भनें l उसले मलाई Uni सम्म छोडी अनि गई l मैले गरिमा संग -चिन्नु हुन्छ नि - पैसा मांगे दाई l ३-४ दिन पछि भन्दै थिए sorry मैले बिर्सेछु l “

एकछिन रोक्कियो l “दाई हामी एउटै आमाको सन्तान l“

सानैमा 'बा' बिते l उ सहित तिन ओटी छोरीलाई आमाले हुर्काईन् l पोखरा को ठाउँ, जग्गा जमिन भए पनि नियमित खर्च ब्यबस्थापन गर्नु एउटी महिलाको लागि सजिलो हुँदै होइन l दुइओटि छोरीको बिहे भयो l उ जेठी दिदि संग बसेको हो l   यिनी लाई आमाले ५ वर्ष यतै राखेकी हुन् l

जेठी छोरीले दुख देखेकी छे भनेर आमाले छोरा लाई उनीसंग पठाको l तर उसले यता आए पछि सम्बन्ध ले दिदि त पायो तर व्यवहारमा दिदि भिनाजुको आवा अनुभूत गर्न पाएन l

उसले बस्न र खानेको बदलामा घरको सबै काम गर्नु परेको छ l 

“घर मा सबैले मिलेर गर्नी हो तर, मलाई परिवार को मान्छे नै ठानेनन् दाई l मलाई त एकछिन चुप लगेर बसेको देख्न हुन् l यो गर त्यो गर l एक दिन त दाई Washing Machine ले भान्जी को लुगा राम्रो धोए न भनेर मलाई बिहान भर भान्जी को लुगा धुन लगाई l भान्जीको हो, धर्म हुन्छ भनेर धोएँ दाई l “

उ अझ पोखिन्छl

“ अब मैले जति दुख गरेर आफु स्थापित भए पनि हामि नभएको भए यसको केहि हुने थिएन भन्छन् l अब म आफ्नो अस्तित्व मा छैन दाई l “

यति भन्दा उसको आँखामा आफन्त प्रति कुनै आदर थिएन l यौटा औपचारिक सम्बन्धको आवा मात्रै l

अचानक उसमा रौनकता छायो l

 प्रसङ्ग बदलिएको रहेछ l अतित सम्झियो l भन्दै थियो दाई मेरो गर्ल फ्रेन्ड त कति कति l तपाईले जति केटि संग बोल्नु भएको छ'नि आज सम्म, त्यति त मेरा गर्ल फ्रेन्ड भए होलान् l आफन्त लाई संझियो जसले अस्ट्रेलिया गएर केहि गर्न सक्दै न भनेका छन् रे l साथी हरु लाई सम्झियो जो आज पनि रिसाएका छन् रे नभनेर गएको भनेर l

अनि अचानक के सम्झियो, जुरुक्क उठ्यो l “दाई म गएँ l "

“ के भयो र ?" मैले सोधें l

“दाई आज बेलुका मात्रै खाना खानी हो l जानु पर्यो खान पकाउन l खाना पकाएर खाएर काममा जान ढिला हुन्छ निl”

अनि म संग मुड्की ठोक्यो l फेरी हात मिलायो l आँखा झिम्क्यायो l अनि बस पार्क तिर लुइ-लुइ हिड्यो l

हिड्ने बेलामा भन्दै थियो,, “ म यसरि नै बसें भने मैले स्वतन्त्रता  बिर्सन्छु होला l  म त उड्छु भनेको आफन्तको जाल मा परेछु l निस्कन्छु भन्छु, आमा को अनुहार मा पिडा का धर्सा देखा पर्ला कि भन्नि चिन्ता छ दाई l “

!! इति  !!